Vrijwilliger in het zonnetje: Wim Braakhekke

“Ik moet er niet aan denken om te stoppen.”

Veel organisaties in de cultuur- en erfgoedsector draaien voor een (groot) deel op vrijwilligers. Zij zorgen dat bezoekers kunnen genieten van exposities, verhalen, gebouwen en voorstellingen. Een van die vrijwilligers is Wim Braakhekke.

Wim (78) is plantenecoloog en gaf een groot deel van zijn werkzame leven les aan de Wageningen Universiteit. In 2013 ging hij met pensioen. Twee jaar later werd zijn vrouw Ellen vrijwilliger bij het Boscafé De Beken in het Renkums Beekdal. Toen zij hoorde dat de Stichting Renkums Beekdal natuurgidsen zocht om rondleidingen te verzorgen, tipte ze Wim.  
 
De stichting verzorgt informatie, educatie en participatie rond natuur en cultuurhistorie in de Renkumse beekdalen. Zij zochten destijds een natuurgids. Nog diezelfde avond werd Wim gebeld en voordat hij het wist, was hij niet alleen natuurgids, maar ook coördinator van de gidsen en bestuurslid. “Ik kan moeilijk nee zeggen”, zegt hij daar zelf over. 

“Ik blijf me ontwikkelen.“

Wim is gewend om kennis over te dragen en vertelt graag. Hij geeft zijn excursies dan ook met veel bevlogenheid en kennis van zaken. Zijn verhalen gaan vooral over het landschap. “Hoe is het ontstaan? Wat heeft de mens ermee gedaan? Waar zie je dat nog aan? Er is heel veel te zien, maar je ziet het pas als je het doorhebt”. De historie van het gebied is bepalend voor hoe het er nu uitziet. “Als je eenmaal weet hoe het is ontstaan en wat er allemaal gebeurd is, zie je zoveel meer en begrijp je het allemaal zoveel beter”. Dat is ook wat deelnemers van de excursies vaak teruggeven.

Hessenwagens

Zo zijn er op de Ginkelse hei nog sporen te zien van hessenwagens. Daar zit een heel verhaal achter. Eeuwenlang reden hessenvoerlui vanuit Duitsland over de Veluwe naar Amersfoort. Met hun zware wagens mochten ze niet door de dorpen rijden. Zo ontstonden in de heide sporenbundels die soms wel honderd meter breed waren. Op een paar plaatsen zijn ze nog te herkennen. Maar alleen als je het weet. Wim vertelt er graag over.  

Nieuwe uitdagingen

“Door mijn werk als vrijwilliger blijf ik me ontwikkelen. We zijn nu bijvoorbeeld bezig met een creatieve workshop waarin we mensen aanmoedigen om vanuit het perspectief van de natuur te denken. Samen met kunstenaar Christel van Mechelen geef ik een workshop waarin we mensen uitnodigen om zich te verplaatsen in een beek. Kunnen mensen spreken namens de natuur? Wat zou een beek ons dan willen vertellen? Dit is voor mij nieuw en leuk om te doen.”  
 
“Onze stichting stimuleert ook burgerparticipatie in het overheidsbeleid. We organiseren bijeenkomsten om te horen wat mensen uit de omgeving belangrijk vinden. Zo kwamen we tot een gebiedsvisie, die we hebben aangeboden aan gemeenteraden, provincie en waterschap. Dat is leerzaam en nuttig voor alle partijen.” 

Zolang het kan

“Na mijn pensioen had ik meer tijd om nieuwe dingen te leren. Ik heb veel gelezen en dat doe ik nog steeds. Ik vind het mooi om die kennis te delen en mensen enthousiast te maken voor het behoud van de natuur. En ik ben natuurlijk lekker in de natuur tijdens de excursies. Ik heb nu nog wat andere taken zoals de coördinatie van de excursies en lezingen. Die wil ik overdragen. Maar excursies blijf ik geven zolang ik dat fysiek nog kan. Het geeft me veel voldoening. Ik moet er niet aan denken om te stoppen.” 

Jouw vrijwilliger ook in het zonnetje?

Wil jij ook een vrijwilliger in het zonnetje zetten? Stuur een mail naar communicatie@erfgoedgelderland.nl